Panasonic HDC-SDT750 3D-Camera

Net zoals fototoestellen een tijdje terug de megapixelrace kenden om toch maar boven de concurrentie uit te steken, zien we steeds meer televisies en computermonitors tegenwoordig met een ‘3D’-sticker opgeplakt. Zelf driedimensionale beelden schieten was er tot nu toe niet bij, maar daar brengt Panasonic verandering in.

De SDT750 is in de eerste plaats een uitstekende 2D-videocamera. Met de 1.080p-modus aan 60 frames per seconde schiet hij mooie Full HD-beelden, en dat is vooral een leuke extra voor wie een sportevenement wil filmen. Videobeelden worden bewaard op SD/SDHC/SDXC-kaartjes. Wil je in 3D filmen, dan moet je enkel het meegeleverde opzetstuk op de lens schroeven en kalibreren. Moeilijk is dat niet, maar je moet het wel goed doen. Een tip voor wie vol enthousiasme aan de slag gaat zonder de handleiding te raadplegen: de eerste twee stappen van het kalibreren voer je met de lenskap op.

Het opzetstuk is ongeveer zo groot als de helft van de camera en weegt zo’n 200 gram, wat je uiteraard meteen voelt. In het opzetstuk zitten twee lenzen en een spiegelconstructie om de beelden te ‘mengen’. Op die manier kan Panasonic de beeldchip van een reguliere camera gebruiken, waardoor de prijs van de SDT750 al bij al binnen de perken blijft, zeker in vergelijking met de eerste Full HD-camera’s indertijd.

Deze benadering heeft uiteraard ook zijn nadelen. Wanneer je de 3D-lens monteert, worden een aantal camerafuncties uitgeschakeld. Zoomen is er bijvoorbeeld niet meer bij, waarschijnlijk omdat dit een meer gesofisticeerde en duurdere lensconstructie vereist. De lijst gaat verder en bevat zaken als beeldstabilisatie, autofocustracking, de 1.080p/60-modus en alle manuele camera-instellingen zoals diafragma en sluitertijd. Oh ja, en fotograferen is ook niet meer mogelijk met de 3D-lens. Kortom, opeens lijkt die high-end camera heel beperkt.

Maar het moet gezegd: de 3D-lens werkt echt wel. Sommige van mijn testfilmpjes zagen er behoorlijk adembenemend uit. Je moet dan wel de juiste scène filmen: een wijds straatbeeld met mensen in de verte bijvoorbeeld, levert platte beelden op. Het 3D-gevoel krijg je wel wanneer je onderwerp dichtbij staat (op enkele meters afstand, zeg maar), met een achtergrond die verder weg ligt. Zo weinig mogelijk bewegen is bovendien de boodschap. Iemand die midden in de stille Kempen zeeziek wordt, ik heb het nog niet meegemaakt.

Voor een optimaal effect moet je ook onder optimale lichtomstandigheden filmen, anders gaat de beeldkwaliteit snel achteruit. Binnenopnames – zelfs bij aardig wat kunstlicht – hebben af te rekenen met erg veel ruis. De SDT750 is dus niet meteen geschikt om de capriolen van de kinderen in drie dimensies vast te leggen, maar het is een goede eerste stap naar echte en betaalbare 3D-camera’s.

Clickx magazine nr.229

Photoshop - Antirimpelcrème

Stuur na een fotoshoot je model even buiten en maak haar blij nadat je met Photoshop een verjongingskuur hebt toegepast.

Stap 1 | Onregelmatigheden wegwerken

Om pukkeltjes en rimpeltjes weg te werken, heeft Photoshop fantastische tools in de gereedschapsbalk: het Snel retoucheerpenseel en het Retoucheerpenseel.

Zoom eerst flink in en gebruik het Snel retoucheerpenseel om de rimpeltjes aan te pakken. Er verschijnt eerst een donkergrijze zone op de plaats die je aanstipt, maar die verdwijnt onmiddellijk samen met onregelmatigheid die je hebt aangeduid. Met het Retoucheerpenseel moet je eerst de Alt-toets indrukken op een stukje gave huid. Vervolgens klik je op de plaats waar de correctie moet worden toegepast. Kies bij beide gereedschappen in de optiebalk een penseelgrootte met zachte rand die net iets breder is dan de onregelmatigheid die je wil wegwerken. Gewoon klikken, slepen en de muisknop loslaten.

Stap 2 | Strakke huid

Vervolgens zorg je dat de huid mooi strak wordt. Dupliceer de laag Achtergrond en pas daarop de filter Gaussiaans Vervagen toe (Filter, Vervagen, Gaussians Vervagen). Let eventjes niet op de scherpte van het beeld, maar stel de straal in deze filter in, zodat de poriën netjes verdwijnen. Daarna klik je in het palet Lagen op de bovenste laag en gebruik je de opdracht Laag, Laagmasker, Alles verbergen. Daardoor verschijnt er in het palet Lagen een zwart vlakje naast het miniatuur van de bovenste laag. Dat is het masker. Bovendien lijkt de vervaging plots verdwenen. Dat is niet zo. Het masker verbergt gewoon de vervaagde laag. Als je nu met wit op dit masker schildert, zal de vervaging opnieuw zichtbaar worden. Selecteer een penseel met een zachte rand en wijzig in de optiebalk de modus van dit penseel in Lichter en in het vakje Dekking geef je een waarde in van 50%. Vervolgens ga je met dit penseel over de huid. Ziet het er op plekken te onnatuurlijk uit, verlaag dan de dekking van het penseel naar bijvoorbeeld 25%. Doordat het penseel in de overvloeimodus Lichter staat, zullen alleen de donkere onregelmatigheden in de huid verdwijnen.

Stap 3 | Tanden en lippen

Voeg de lagen samen met Laag, Eén laag maken. Selecteer de tanden met de lasso. Dat hoeft niet echt millimeterjuist te gebeuren. Druk op Alt+Ctrl+D om de selectie te doezelen of kies Selecteren, Bewerken, Doezelaar. Kies een doezelstraal van 2 pixels. Op die manier zorg je voor een zachte overgang. Vervolgens wijzig je de Niveaus van die selectie met Ctrl+L of Afbeelding, Aanpassen, Niveaus in het venster Niveaus beweeg je met het middelste driehoekje naar links tot de tanden sneeuwwit zijn. Overdrijf niet, want dat lijkt snel kunstmatig. Tot slot zoom je in op de lippen en gebruik je het gereedschap Spons. Zet in de optiebalk de modus op Verzadigen maar zet de sterkte niet hoger dan 20%.

Clickx magazine nr.221

Yogile Dumpen en Delen

Websites waarop je je foto’s kan achterlaten, zijn er genoeg. Maar met veel vrienden tegelijk een online fotoalbum uploaden en delen? Yogile maakt het je wel erg makkelijk.

Op een feestje of tijdens een uitstap duikt meestal meer dan één digitaal fototoestel op. Op zich positief, want zo ontsnapt geen enkel fotogeniek (of gênant) moment aan de camera. Maar daarna begint het: gemail over en weer totdat iedereen alle foto’s in zijn bezit heeft. “Hier is deel 1, er volgen nog zes ladingen.” “Ik heb je mail niet aangehad.” “Dat komt omdat je mailbox vol zit.” Zucht. Dat kan beter. Met Yogile, een vrij recente online ‘fotodeeldienst’, verzamel je samen met je vrienden al je foto’s in één online album. Klikken, uploaden en delen maar!

Stap 1 | Registreren

Registratie bij Yogile is eenvoudig. Je vult je e-mailadres in en kiest een wachtwoord om je account te beveiligen. Tijdens de registratie kan je ook (optioneel) een wachtwoord kiezen om je eerste fotoalbum te beveiligen. Geen slecht idee. Je wil immers niet dat de rest van de wereld getuige is van die uit de hand gelopen barbecue afgelopen weekend. Een wachtwoord belet overigens ook dat wildvreemden foto’s aan je album zouden toevoegen.

Stap 2 | Foto’s uploaden

Zodra je geregistreerd bent, kan je foto’s aan je eerste album toevoegen. Klik op CHOOSE PHOTOS en blader naar de map op je harde schijf waarin de foto’s staan. Selecteer de foto’s die je wil uploaden en klik op START UPLOADING. Dat kan even duren, afhankelijk van het aantal foto’s en de resolutie.

Met een gratis account kan je maximaal 100 megabyte aan foto’s uploaden. Dat is niet bijster veel als je foto’s in originele resolutie op het web zet - tegenwoordig is één foto al gauw 3 of 4 megabyte groot. Je kan je foto’s daarom best verkleinen tot een lagere resolutie (bijvoorbeeld 1.024 x 768 pixels), want zo krijg je veel meer foto’s in een gratis account. Je kan natuurlijk ook 25 dollar ophoesten. In ruil krijg je onbeperkte opslagruimte; klik daarvoor op de knop UPGRADE STORAGE.

Stap 3 | Je album aanpassen

Eenmaal je foto’s online staan, kan je het album aanpassen. Om te beginnen geef je het een interessantere naam dan ‘Unnamed Album’. Klik daarvoor op CLICK TO EDIT en tik de gewenste albumnaam in.

Bovenaan links staan drie icoontjes voor de weergaveopties: kleine thumbnails, grote thumbnails en aparte foto’s. klik op een van de icoontjes om de weergave aan te passen. Bij de twee laatste opties kan je aan elke foto een beschrijving toevoegen. Klik op CLICK HERE TO ADD A DESCRIPTION onder de foto, en tik je tekst in. Je kan ook de naam die boven de foto staat aanpassen door erop te klikken.

Stap 4 | Foto’s delen

De foto’s zijn gedumpt, tijd om ze te delen. Klik (what’s in a name) de knop SHARE. In het venstertje dat verschijnt, vul je je naam in. Verder vul je de e-mailadressen in van je vrienden of familieleden die het album mogen bekijken. Gebruik je de webmail van Google, Yahoo of Hotmail, dan kan je adressen ophalen uit je online adresboek. Klik daarvoor op CHOOSE CONTACTS van de gewenste provider.

Als je het album met een wachtwoord hebt beveiligd, wordt dat meegestuurd naar de toegevoegde personen. Met dat wachtwoord kunnen ze dan ook zelf foto’s uploaden naar het album, zoals beschreven in stap 2. Je vrienden kunnen ook alle foto’s in het album downloaden. Daarvoor moeten ze gewoon op de DOWNLOAD-knop klikken. Yogile maakt dan een zip-archief aan dat op hun harde schijf wordt opgeslagen.

Stap 5 | Foto’s laten mailen

Er is nog een eenvoudigere manier voor je vrienden om hun foto’s toe te voegen: ze kunnen ze simpelweg doormailen. Daarvoor moet je wel eerst een e-mailadres aan het album linken. Klik op het icoontje met de tandwieltjes en pas de instellingen voor het album aan. verander het webadres van het album naar iets wat gemakkelijker te onthouden valt, bijvoorbeeld www.yogile.com/eriksvakantie. Het laatste deel van het webadres wordt meteen ook gebruikt voor het e-mailadres waarmee je vrienden foto’s aan het album kunnen toevoegen: eriksvakantie@yogile.com. Al wat je vrienden moeten doen, is hun foto’s naar dit adres mailen.

Als je het album met een wachtwoord hebt beschermd, moet dit wachtwoord in de onderwerpregel of in het e-mailbericht zelf staan, anders worden de foto’s geweigerd. Je wordt zelf via e-mail verwittigd wanneer iemand foto’s aan je album heeft toegevoegd. Verwittig je vrienden wel dat ze hun foto’s best verkleinen, zodat je niet te gauw tegen de limiet van 100 MB aanbotst.

Stap 6 | Meer albums maken

Ben je ondertussen fan van Yogile, dan kan je nog meer albums toevoegen. Klik bovenaan op MY PHOTO ALBUMS. Met de knop +ADD PHOTO ALBUM maak je een nieuw album aan, waarvoor je meteen naam, optioneel wachtwoord, webadres en e-mailadres kan kiezen. Je kan onbeveiligde albums in de publieke index laten opnemen, zodat iedereen ze kan vinden. Voor alle zekerheid toch nog even meegeven: doe dat niet met persoonlijke foto’s.
 

Wie genoeg heeft van Yogile kan met één muisklik zijn hele account verwijderen. Klik op MY ACCOUNT en vervolgens op REMOVE MY YOGILE ACCOUNT. Als je dit bevestigt, worden je albums en foto’s van de servers verwijderd - ook de foto’s die je vrienden hebben toegevoegd. Foto’s die je zelf aan andermans albums hebt toegevoegd, blijven wel staan.

Clickx magazine nr.224

Google Earth houden we het droog?

In de laatste versie van Google Earth kan je nu ook wolkengebieden weergeven. Klik onder LAGEN op WEER en vink WOLKEN aan. Wil je zien waar het regent? Vink dan RADAR aan. Wolken worden in het wit aangegeven, regengebieden in het groen. Hoe donkerder, hoe meer regen er op die plaats aan het vallen is.

 

Clickx magazine nr.230

Malwarebytes’ Anti-Malware

 
Stap 1 | Downloaden, installeren en updaten

Malwarebytes’ maakt het je niet moeilijk om Anti-Malware binnen te halen. Op www.malwarebytes.org hoef je maar op de blauwe knop met opschrift DOWLOAD FREE VERSION te klikken, en je wordt naar de downloadpagina op CNet.com geleid. Met een dubbelklik zet je vervolgens de installatiewizard in gang. Ik kies voor Nederlands als installatietaal. Meer dan wat op VOLGENDE klikken is er verder niet aan. Laat na de installatie de vinkjes staan bij UPDATE en START MALWAREBYTES’ ANTI-MALWARE. Je kan wel raden waarom.

Stap 2 | Instellingen aanpassen

De interface van Anti-Malware is opgedeeld in negen tabbladen. Daarvan is Realtime bescherming voorbehouden voor betalende klanten. Klik op het tabblad INSTELLINGEN, dat op zijn beurt weer in drie tabbladen is opgedeeld. De algemene instellingen staan goed, al kan je eventueel het vinkje bij OPEN AUTOMATISCH HET LOGBESTAND NADAT DEZE IS OPGESLAGEN verwijderen. Op het tabblad Scaninstellingen krijg je een overzicht van wat er allemaal gescand wordt, maar je laat best alles aangevinkt staan. Ook aan de Update-instellingen moet je niets veranderen.

Stap 3 | Scannen

Voor j een scan begint, passeer je best langs de UPDATE-tab. Anti-Malware haalt immers enkel de programma-updates automatisch binnen, de database moet je zelf vernieuwen. Druk op CONTROLEER OP UPDATES. Op het tabblad SCANNER kan je nu kiezen tussen Snelle scan en Volledige scan. De Flash-scan is enkel voor betalende gebruikers.

Voor een routinecontrole is een snelle scan voldoende; op een kwartiertje heeft die normaal de belangrijkste delen van je computer gecontroleerd. Meer dan een druk op SCAN is er niet aan. Maar wekelijks of maandelijks doe je best ook een volledige scan. Die duurt een pak langer, maar hij controleert dan ook zo goed als alles. Ga je voor een volledige scan, dan moet je eerst nog kiezen welke schijven en/of partities nagekeken moeten worden.

Je kan trouwens ook individuele bestanden en mappen scannen door er met je rechtermuisknop op te klikken en te kiezen voor SCANNEN MET MALWAREBYTES ANTI-MALWARE.

Stap 4 | Geïnfecteerde bestanden verwijderen

Zodra de scan voltooid is, druk je in het dialoogvenstertje op OK. Werden er geen kwaadaardige bestanden gedetecteerd, dan klik je rechts onderaan op HOOFDMENU. In het andere geval draagt die knop het label BEKIJK RESULTATEN. Een druk daarop brengt je naar een lijst met gevonden bedreigingen. Kijk de lijst na en klik dan op VERWIJDER GESELECTEERDE. Na het verwijderen zal Anti-Malware je computer willen heropstarten, dus sluit alle andere vensters en herstart.

Zie je in de lijst een bestand staan dat geen malware is, dan klik je er op met je rechtermuisknop en kies je TOEVOEGEN AAN DE NEGEERLIJST. Heb je per ongeluk het verkeerde object in de negeerlijst gezet, dan ga je naar het tabblad NEGEERLIJST en verwijder je het object. Je zal dan wel opnieuw moeten scannen om de bedreiging van je computer te gooien.

Stap 5 | Geblokkeerde bestanden verwijderen

Op het tabblad Meer functies schuilen, meer functies. Met Foutrapportage kan je een foutenrapport genereren en doorsturen naar Malwarebytes, wanneer Anti-Malware zou crashen. FileASSASSIN is iets interessanter. Deze tool kan je inschakelen telkens je een bestand wil verwijderen maar een bericht krijgt à la The source or destination file may be in use. Klik op FILEASSASSIN STARTEN, navigeer naar het hardnekkige bestand en bevestig dat je het wil verwijderen. Je krijgt een dialoogvenster te zien dat meldt dat het bestand succesvol verwijderd werd, en met een klik op OK kan je weer je normale gangetje gaan.

Clickx magazine nr.230

Shields Up!!

Test je verdediging
Je hebt dan misschien een hoop beveiligingstools op je computer geïnstalleerd, maar ben je wel zeker dat ze echt werken? En hoe zit het met je online veiligheid? Is je computer goed dichtgetimmerd, of hou je opendeurdag zonder dat je het weet? Test je verdedigingslinie op een veilige manier.

Stap 1 | Een testvirus binnenhalen

We beginnen met Eicar, het bekendste testvirus op het net. Surf naar www.eicar.org/anti_virus_test_file.htm, waar je een uitgebreide uitleg vindt over de geschiedenis en het opzet van het testvirus. De links naar de bestanden staan helemaal onderaan. Er zijn in totaal vier testbestanden: eicar.com doet geen moeite om te verbergen dat het een virus is, en je virusscanner zou het dan ook meteen moeten herkennen. Eicar.com.txt is hetzelfde, maar met een ‘onschadelijke’ extensie. Eicar_com.zip is een zip-bestand dat op zich onschadelijk is, maar waar het testvirus in verborgen zit. Eicarcom2.zip is dan weer een zip-bestand dat het vorige zip-bestand bevat. Hiermee kan je nagaan of je virusscanner reen virus kan opsporen dat wat dieper begraven zit.

Om je virusscanner te testen, klik je op een testbestand en probeer je het op te slaan op je computer. Als je virusscanner niet protesteer, voer je vervolgens een schijfscan uit om te kijken of hij het bestand al dan niet detecteert.

Stap 2 | Testen op spyware

Eicar heeft ook een spywarebroertje, Spycar genaamd, waarmee je tools als Malwarebytes’ Anti-Malware (lees vorig blogbericht) kan testen. Malwarebytes heeft Eicar immers met opzet niet in zijn database opgenomen, maar Spycar zit er wel in. Spycar vind je op www.spycar.org, waar je helemaal naar beneden scrolt en op HERE klikt. Aanvaard de gebruiksvoorwaarden. Op de volgende pagina vind je onder het rode tekstblok een hoop links naar testbestanden. Klik die links aan en kijk of je beveiligingspakket actie onderneemt. Op mijn computer hield Microsoft Security Essentials ze alleszins tegen. Gebeurt dat bij jou ook, maar wil je eigenlijk een ander programma testen, dan zal je tijdelijk je virusscanner moeten uitschakelen. Anders krijg je het testvirus immers niet op je computer.

Stap 3 | Zoek het eens op

De computer maakt verbinding met het internet langs zogenaamde poorten. Maar langs daar kunnen ook ongure individuen je pc benaderen. Daarom is het een goed idee om te kijken welke achterdeuren er misschien openstaan op je computer. Een goede testdienst is ShieldsUP!! van de Gibson Research Corporation. Surf naar http://tinyurl.com/shieldsup, lees de uitleg en klik op PROCEED. Op de volgende pagina zie je onder de blauwe balk met ShieldsUP!! Services vijf grijze knoppen staan, die naar de verschillende tests leiden. Daaronder staan een hoop links met interessant leesvoer, die je wat meer achtergrond geven over de gevaren van het internet en de test van ShieldsUP!!

Stap 4 | Poorten controleren

Klik eerst op de knop FILE SHARING. ShieldsUP!! zal dan proberen een verbinding te maken met je computer, waarna je een kort rapport voorgelegd krijgt. De titels van dat rapport klinken vaak onheilspellend, maar de bijhorende uitleg is belangrijker. Door vetgedrukte woorden als FAILED en DELIBERATELY CHOSEN NOT TO RESPOND dacht ik dat mijn computer extreem kwetsbaar was, maar uit de tekst bleek dat mijn internetverbinding net ongebruikelijk goed is. Felicitaties aan onze netwerkbeheerder dus.

Als tweede test klikje onderaan op COMMON PORTS, waarna de meest gebruikelijke ‘poorten’ worden getest waarlangs het internetverkeer passeert. ShieldsUP!! vertelt je vervolgens welke poorten al dan niet open staan. Klik op het nummer van de poorten voor meer uitleg.

Als een poort open staat, dan wil dat zeggen dat er van buitenaf verbinding mee kan worden gemaakt. Dat hoeft geen ramp te zijn. Bij mij stond bijvoorbeeld poort 443 open. De uitleg erbij leerde me dat die poort onder andere gebruikt wordt om veilig online te betalen met een kredietkaart. Aangezien ik dat regelmatig doe, is het niet zo’n goed idee om poort 443 dicht te timmeren.

Stap 5 | Poorten sluiten

Ben je op een open poort gestoten waarvan je zeker bent dat ze dicht mag, dan kan je ze sluiten in Windows Firewall. Daarvoor klik je in het configuratiescherm van Windows 7 op WINDOWS FIREWALL en daarna links op ADVANCED SETTINGS. Om binnenkomend verkeer op een bepaalde poort te blokkeren, klik je met je rechtermuisknop op INHOUND RULES en kies je NEW RULE. In de wizard stip je PORT aan en druk je op NEXT. Laat vervolgens TCP aangestipt en vul bij SPECEFIC LOCAL PORTS de poortnummers in die je wil dichtgooien. Meerdere poorten scheid je met een komma. Wil je de poort volledig blokkeren, dan stip je op de volgende pagina BLOCK THE CONNECTION aan. laat daarna alle vinkjes staan, geef de nieuwe regel een naam en druk op FINISH.

Eigen ervaring

Ik ben ook begonnen met Eicar. Mijn antivirus pakket is Microsoft Security Essentials. Allemaal de te downloaden test virussen heeft hij herkend en verwijderd. Dit is toch wel een positief iets. Bij het vorige blogbericht kwam MSE er niet zo goed uit omwille dat hij iets of wat verouderd zou zijn, maar dit blijkt dus nu niet zo te zijn. Bij ShieldsUp! kreeg ik de melding dat enkele poorten openstonden (deze waren noodzakelijk voor verbinding te maken met internet e.d.).

Clickx magazine nr.230

Minigrafiek in één cel

Dit is een artikeltje wat ik wel interessant vond. Het oogt mooi in een cel om de cijfers grafisch voorgesteld te zien in dezelfde cel als het getal.

Benodigdheden: Excel 2007/2010

In Excel 2007 en 2010 is het mogelijk om in één cel zogeheten minidiagrammen te maken. Selecteer één of meer cellen en kies VOORWAARDELIJKE OPMAAK (tabblad START). Kies daarna een soort minigrafiek, bijvoorbeeld GEGEVENSBALKEN, KLEURENSCHALEN of PICTOGRAMSERIES. Je krijgt meteen zonder te klikken, een ‘live preview’ van het resultaat. Je moet het bestand wel als .xlsx opslaan om de minigrafieken te behouden.

Clickx magazine nr.228